choroby nerek

Układ moczowy to przede wszystkim nerki – filtry, oczyszczające krew (180 litrów na dobę!) z wody i substancji chemicznych – zużytych komórek i tkanek, a także pozostałości z „przerobu” pożywienia). To także „fabryka” produkująca na dobę ok. 1,5 l moczu, organ pilnujący właściwego składu płynów ustrojowych, regulujący gospodarkę wodną, wapniowo-fosforanową, sodową i potasową. W nerkach powstają związki regulujące ciśnienie krwi i uczestniczące w powstawaniu czerwonych krwinek. To od nerek zależy równowaga środowiska wewnętrznego organizmu człowieka.

 

Niepokojące objawy, które mogą świadczyć o chorobie nerek

  • obrzęki wokół oczu, opuchlizna rąk, stóp, kostek;
  • pieczenie i bolesność w trakcie oddawania moczu;
  • częstomocz, oddawanie moczu w nocy lub skąpomocz;
  • ciemno podbarwiony, krwisty mocz;
  • mętny mocz o ostrej woni przypominającej zapach amoniaku;
  • pojawienie się „pienienia w moczu”;
  • bolesność poniżej żeber nienasilająca się podczas ruchu;
  • podwyższone ciśnienie krwi;
  • nadpobudliwość lub apatia;
  • senność;
  • bladość;
  • łuszczenie się skóry;
  • bóle głowy;
  • gorączka;
  • wymioty;
  • niesmak i zapach amoniaku w ustach.  

Wykup pakiet badań laboratoryjnych sprawdzający pracę nerek (do wykonania w Trójmieście):

sklep eter med

Często zdarza się, że nerki bardzo chorują, ale poza uczuciem ciągłego zmęczenia lub oddawaniem moczu w nocy, nie dają wyraźnych niepokojących sygnałów. Wczesne wykrycie i podjęcie prawidłowego leczenia łagodzi przebieg choroby. Nieleczone przewlekłe choroby nerek stają się przyczyną niewydolności tego narządu. W rezultacie krew jest coraz gorzej oczyszczana, w organizmie gromadzi się coraz więcej substancji trujących, co zakłóca pracę różnych narządów – mózgu, serca, wątroby, gruczołów wydzielania wewnętrznego. Nieleczone skutkują nieodwracalnymi zmianami, czasami tak poważnymi, że konieczne może być zastosowanie leczenia nerkozastępczego – dializy lub przeszczepu nerki.

Lekarz rodzinny kieruje chorego do nefrologa zwykle wtedy, gdy pacjent nie wymaga zabiegu operacyjnego.

Lekarz ze specjalizacją z nefrologii zajmuje się problemami czynnościowych, leczonych najczęściej zachowawczo. Trzeba jednak pamiętać, że taka terapia czasem bywa jedynie częścią procesu leczenia, np. w przypadku ciężkich chorób nerek. Nefrolodzy niejednokrotnie bardzo blisko współpracują z urologami, specjalizującymi się przede wszystkim w leczeniu inwazyjnym (operacyjnym) i prowadzą wspólnie pacjenta, wymagającego zarówno działań chirurgicznych, jak i terapii farmakologicznej. Skierowanie do nefrologa nie oznacza jeszcze poważnego schorzenia, a jedynie podejrzenie, że wystąpiło lub może wystąpić w przyszłości. Diagnozę nefrolog stawia nie tylko na podstawie badania moczu, ale i badań rtg, USG, scyntygrafii, cystografii mikcyjnej, itp. Do jego zadań należy nie tylko leczenie osób poważnie chorych, ale i obserwacja pacjentów zagrożonych schorzeniami nefrologicznymi. Wśród chorób, którymi zajmuje się ten specjalista, trzeba wymienić: stany zapalne układu moczowego, choroby nowotworowe, kamicę moczową, zespół nerczycowy, niewydolność nerek. Nefrolog nadzoruje również dializowanie pacjenta.

 

Na wizytę u nefrologa trzeba zabrać wyniki podstawowych badań

Konsultacja lekarska pierwszorazowa jest możliwa tylko w przypadku, gdy Pacjent będzie miał przy sobie:

  • wyniki USG jamy brzusznej
  • analizę laboratoryjną: kreatyninę, badanie ogólne moczu, morfologię, jonogram, poziom glukozy

Jeśli istnieje podejrzenie przewlekłej choroby nerek, należy dodatkowo wykonać badanie wapnia. Nefrolog będzie też chciał zobaczyć kartę kontroli ciśnienia tętniczego. Przy nawracających zakażeniach układu moczowego pacjent powinien mieć ze sobą wyniki posiewu moczu i poziomu glukozy, a przy białkomoczu dodatkowo wynik dobowej utraty białka, badanie cholesterolu i wapnia. Natomiast przy nadciśnieniu tętniczym konieczne jest badanie dna oka.

Już od dziś możesz dbać o swoje nerki! Zacznij stosować odpowiednią dietę! Wykup broszurę, do pobrania on-line, omawiającą podstawowe zasady przy układaniu diet dla osób z chorymi nerkami:

button-sklep

Czy można zapobiegać chorobom nerek?

Możemy zapobiegać zakażeniom dróg moczowych, natomiast chorobom kłębuszków nerkowych już nie. Umiemy natomiast zapobiegać rozwojowi tej choroby, przejściu od początkowego etapu choroby do całkowitej niewydolności nerek, kiedy chory wymaga już leczenia nerkozastępczego. Zakażenia dróg moczowych są najczęściej wywołane bakteriami znajdującymi się w przewodzie pokarmowym człowieka. Ich rozwojowi sprzyjają wszystkie stany utrudniające opróżnianie pęcherza, w tym także ciąża. W tym okresie należy często badać mocz, a w ostatnim okresie starać się spać (leżeć) na boku, aby powiększona macica nie uciskała moczowodów i nie utrudniała tym samym odpływu moczu. trzeba zakażenie wyleczyć do końca. Bardziej narażone na zakażenia bakteryjne, ze względu na budowę anatomiczną, są kobiety, bowiem krótka cewka moczowa ułatwia drobnoustrojom szybkie dotarcie do nerek. Bez trudu mogą tam dotrzeć np. pałeczki okrężnicy (Escherichia coli). Wiele kobiet lekceważy problemy z oddawaniem moczu czy bóle w okolicy krzyża, które bywają pierwszym objawem zakażenia, co czwarta kobieta zapada na nie co najmniej raz w roku. Liczba osób, u których stwierdza się schorzenia nerek wciąż wzrasta, między innymi z powodu rozwoju chorób cywilizacyjnych takich jak cukrzyca, miażdżyca i nadciśnienie tętnicze. Nerkom zdecydowanie szkodzi nadużywanie środków przeciwbólowych (zwłaszcza ibuprofenu i paracetamolu). Specjaliści uważają, że chorobom nerek sprzyja też nadmierna ilość białek w diecie, szczególnie osób starszych.

Zapobieganie zakażeniom dróg moczowych:

- utrzymywanie higieny osobistej

- należy dużo pić, o ile oczywiście nie ma żadnych przeciwwskazań

- nie należy przetrzymywać moczu.

Ważne jest również to, żeby pamiętać, aby nie kąpać się w zbyt zimnej wodzie, nie suszyć na sobie mokrego kostiumu, nie chodzić w mokrym obuwiu. I co najważniejsze, robić badanie kontrolne moczu mniej więcej raz na pół roku, a jeżeli nie ma żadnych dolegliwości przynajmniej raz na rok. Jeżeli pojawiłoby się w moczu białko, czy nieprawidłowy ciężar właściwy, to należy udać się do lekarza i rozpocząć jak najwcześniej leczenie.

Doświadczenie nasze mówi, że zakażenia górnych oddechowych a także anginy często poprzedzają choroby nerek. Dlatego też, po ostrej anginie, czy nawracających zakażeniach, należy koniecznie zbadać mocz.

Możemy zapobiegać powstawaniu bądź nawrotom kamicy nerkowej, która polega na tworzeniu się w układzie kielichowo – miedniczkowym nerki twardych złogów ukształtowanych ze składników moczu. Jest to choroba o różnych przyczynach powstawania, ale niezależnie od nich, wytrącanie się składników kamienia, zależy od ich stężenia w moczu. Dlatego zapobieganie powstawaniu, powiększaniu się i nawrotom kamieni polega na zmniejszeniu stężenia w moczu ich składników. Zapobieganie polega przede wszystkim na piciu, i to nie tylko na piciu w ciągu dnia, ale piciu także na noc, a nawet w ciągu nocy. Bo właśnie wtedy tworzą się kamienie.

Ważny jest także ruch, nawet sposób schodzenia po schodach. Nie należy więc schodzić na palcach, ale na całej stopie, także na piętach. Jeżeli wiemy jakiego typu jest to kamica, to możemy zastosować odpowiednią dietę i właściwe leki. Ale, żeby to wiedzieć, musimy najpierw zbadać skład kamienia, czyli musi się on najpierw „urodzić”. Musimy także unikać wody z dużą zawartością wapnia, który ma duży wpływ na odkładanie się kamieni w organie.

 

Częste choroby nerek

Kamica nerkowa

Kolka nerkowa: często nawet kilkugodzinne, ostre, przerywane bóle w okolicach nerek promieniujące w kierunku krocza, do tego uczucie parcia, czasami krwiomocz, nudności i wymioty – to objawy, które mogą sugerować kamicę nerkową, chorobę dotykającą 5 proc. dorosłych osób, zwłaszcza panów.

Schorzenie powstaje wskutek nadmiernej krystalizacji niektórych związków w moczu i tworzenia się kamieni nerkowych, które przeciskając się przez moczowód w kierunku pęcherza moczowego są przyczyną ostrych napadów bólowych.

 

Kłębuszkowe zapalenie nerek

  • ostre, schorzenie o podłożu immunologicznym, bywa skutkiem np. anginy, czasami też zakażenia skóry (róża, liszajec). Nieleczone może doprowadzić do powstania niewydolności nerek. Poza zmniejszonym wydalaniem moczu (często koloru brunatnoczerwonego), pieczeniem i bólem przy jego oddawaniu, u chorych występuje podwyższone ciśnienie krwi, silne bóle głowy i obrzęki nawet całej twarzy. Najczęściej chorują dzieci do 11 roku życia.
  • przewlekłe, którego przyczyną jest uszkodzenie błony sączącej kłębuszków nerkowych przez procesy zapalne. Choroba może trwać latami z okresowymi zaostrzeniami i remisjami. Objawy – choć wielu chorych może nie mieć żadnych dolegliwości nawet przez lata trwania choroby – to pienienie się moczu i krwiomocz, obrzęki pojawiające się w ciągu dnia i ustępujące po nocy; bóle głowy, czasami wodobrzusze, osłabienie, uczucie zmęczenia, brak apetytu.

 

Odmiedniczkowe zapalenie nerek

Jest schorzeniem wywołanym przez bakterie. Najczęściej sprawcą jest pałeczka okrężnicy Escherichia coli. Występuje równie często u dorosłych jaki i u dzieci.

Niewielki białkomocz, zwiększona ilość leukocytów w polu widzenia, duża ilość bakterii w moczu, pobolewania w okolicy lędźwiowej (jedno- lub obustronne), nadciśnienie tętnicze, czasami osłabienie – to najczęstsze objawy tego schorzenia. Choroba częściej atakuje kobiety.

 

Wielotorbielowate zwyrodnienie nerek

To wrodzona, dziedziczona rodzinnie choroba polegająca na tworzeniu się w nerkach wielu torbieli, które systematycznie niszczą miąższ nerkowy. Objawy kliniczne choroby pojawiają się zazwyczaj dopiero po 40 roku życia i związane są z powolną, trwającą nawet przez 20 lat, postępującą utratą czynności nerek.

 

Niewydolność nerek

Ta choroba oznacza utratę zdolności do oczyszczania organizmu z toksycznych produktów przemiany materii, wydalania wody oraz kontroli homeostazy, czyli równowagi wewnątrzustrojowej. Objawy niewydolności nerek pojawiają się, gdy dochodzi do uszkodzenia powyżej 60% miąższu nerkowego. Schorzenie objawia się wyraźnym zmniejszeniem ilości wydalanego moczu lub nawet jego brakiem oraz narastaniem objawów mocznicowego zatrucia organizmu Dwa główne rodzaje niewydolności nerek to:

  • ostra rozwija się gdy dochodzi do nagłego załamania się czynności wydalniczej nerek, np. wskutek zatrucia lub niedokrwienia nerek;
  • przewlekła rozwija się powoli, z reguły jako skutek przebytych chorób nerek uszkadzających kłębuszki nerkowe lub kanaliki, chorób metabolicznych, wad i zakażeń układu moczowego oraz trwającej wiele lat kamicy nerkowej. Może doprowadzić do schyłkowej niewydolności nerek objawiającej się m.in.: osłabieniem, wyniszczeniem organizmu, brakiem apetytu, niedokrwistością, nadciśnieniem, zakwaszeniem (kwasicą metaboliczną), bólami kostnymi i skłonnością do patologicznych złamań kości i do krwawień, a w najcięższych przypadkach do śpiączki mocznicowej. Bardzo charakterystycznym objawem jest słodkawo-mdława woń z ust chorych, czasami też uporczywy świąd skóry i poranne wymioty.

 

Mocznica

czyli uremia to krańcowe upośledzenie funkcji nerek, kiedy to dochodzi do szeregu zaburzeń, które dotyczą całego organizmu i praktycznie wszystkich jego narządów. Najważniejsze są zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej i toksyczne działanie licznych produktów przemiany materii, które ulegają akumulacji w organizmie.

Najczęstszą przyczyną uremii są choroby doprowadzające do niszczenia miąższu nerkowego i zmian naczyniowych pogarszających ukrwienie nerek, np. nefropatia cukrzycowa, śródmiąższowe zapalenie nerek, wielotorbielowatość nerek, nowotwory układu moczowego, dna moczanowa.

Wśród objawów mogą wystąpić m.in.: narastająca drażliwość, pobudliwość lub senność, uczucie drętwienia i kurcze kończyn, niesmak i zapach amoniaku w ustach, nudności i wymioty, a czasami biegunka, bóle głowy, zaburzenia rytmu pracy serca. Chory zapada stopniowo w głęboką śpiączkę wskutek działania na mózg substancji toksycznych. Oddech staje się wolny i głęboki.

 

Rak nerki

Wykrywany najczęściej po 50. roku życia, zwłaszcza u mężczyzn. Objawy niestety pojawiają się późno. Należą do nich: wyczuwalny guz w jamie brzusznej, ból w okolicy lędźwiowej, krwiomocz, brak apetytu i chudnięcie, stałe stany podgorączkowe lub nieopadająca gorączka, a u mężczyzn żylaki powrózka nasiennego.

Przyczyna choroby nie jest znana, ale często rozwija się u osób rodzinnie obciążonych występowaniem guzów nerek. Wiadomo też, że zapadalność na raka nerki jest większa u osób palących.

 

Te i inne choroby nerek możesz leczyć w Poradni Nefrologicznej Wielospecjalistycznej Przychodni ETER-MED